86. Środki zabezpieczające

Środki zabezpieczające - to środki przymusu państwowego, stosowane wobec osób, które sąd lub organ administracyjny uznał za niebezpieczne dla porządku społecznego, prawnego.

Jednostki niebezpieczne i niepożądane dla społeczeństwa to:

• sprawcy niepoczytalni;
• sprawcy niepoprawni (przestępcy zawodowi, recydywiści);
• osoby uzależnione (alkoholicy);
• osoby charakteryzujące się niewłaściwym trybem życia (włóczędzy).

Rodzaje środków zabezpieczających stosowanych w zależności od określonej kategorii osób i celów, jakimi miały odpowiednie środki służyć to:

• leczenie- polegało na zamknięciu w specjalnych zakładach dla osób należących do kategorii niepoczytalnych i uzależnionych.
• środki poprawczo – zabezpieczające – polegające na zamknięciu w domach pracy przymusowej, zakładach dla osób niepoprawnych i charakteryzujących się niewłaściwym trybem życia.

Szerokie zastosowanie środków zabezpieczających miało miejsce w XIX w. (wpływ szkół pozytywistycznych). Wcześniej przewidywał je Landrecht Pruski z 1794. Znalazł odzwierciedlenie w polskim Kodeksie karnym z 1932 r.

Jednak wprowadzenie do kodeksu tej instytucji, spotkało się z krytyką liberalnych środków prawa jako przejaw odchodzenia od zasady nullum crimen sine lege.