83. Kary prywatne w prawie feudalnym
Kary
prywatne –przypadające pokrzywdzonemu lub jego rodzinie
a)
Krwawa zemsta-
często o charakterze rodowym; obracała się przeciwko sprawcy i
jego rodowi. W średniowieczu można było zastąpić zemstę za
pomocą ugody karą prywatną płaconą pokrzywdzonemu. Wymagało
to pewnych zachowań sprawcy, przede wszystkim pokory (w przypadku
zabójstwa sprawca musiał wziąć 12 świadków i z nimi pójść do
rodziny zabitego rozebrany do pasa, z mieczem wiszącym na szyi i
poprosić o przebaczenie krewnych zabitego. Państwo próbowało
ograniczać zemstę. Stopniowo zakazywano zemsty na bliskich,
wprowadzono konieczność publicznej zapowiedzi zemsty, by oskarżony
miał szansę się ukorzyć.
b)
Kary pieniężne – okup dla krewnych zabitego, bądź
pokrzywdzonego (główszczyzna, nawiązka); początkowo zależały od
umowy pomiędzy stronami, później regulowało je prawo; rany (krwawe i siwe), zależały od części ciała.
c)
Kary majątkowe
- konfiskata majątku - dotykała też rodziny sprawcy;
- kara pieniężna zwana „300” – pewna kara, której wartość zależała od przewinienia, wzięła się od 300 baryłek soli.
d)
Kary na honorze – wystawienie osoby na widok publiczny;
pokazanie osoby w negatywnym kontekście; odszczekanie –
wzięło się od „początku”, jeśli ktoś nazwie szlachcica, jakby
jego matka się źle prowadziła, i nie zostało to udowodnione; osoba która tak się wyraziła musiała wejść pod ławę i
powiedzieć „to cóżem mówił, zełgał żem niczym pies”
szczekając.
Komentarze
Prześlij komentarz