45. Prawo zwyczajowe i kształtowanie się prawa stanowionego
W
prawie feudalnym była przewaga prawa zwyczajowego (im
starsze czasy, tym bardziej było to prawdziwe), co miało związek
ze słabą władzą zwierzchnią.
Prawo
stanowione zyskało dopiero na znaczeniu w XIII w.,
kiedy można już mówić w większości krajów europejskich
o pokonaniu rozbicia dzielnicowego; dopiero silna władza jest w
stanie przeforsować prawo stanowione.
W
krajach o takim modelu władzy jak w Polsce władza królewska nie
była władzą absolutną, gdyż doznawała tylu ograniczeń, że
faktycznie król nie sprawował władzy tylko Sejm Walny (szlachta),
czyli Konstytucje sejmowe.
W
państwach absolutnych przewagę miało prawo stanowione (Francja
jako sztandarowy przykład); ustrój absolutny sprawił, że monarcha
kontrolował coraz szersze dziedziny życia prywatnego, a także
społecznego. Zmieniały się proporcje: tam, gdzie władza
królewska była słabsza i szlachta zyskiwała na znaczeniu to
większą rangę miało prawo zwyczajowe, natomiast w państwach
absolutnych (m.in. we Francji XIV i XV w.) -prawo stanowione
coraz bardziej ingerowało w prawo zwyczajowe.
Komentarze
Prześlij komentarz