27. Odrębności prawa terytorialnego w Polsce (XVI w. do połowy XVIII w.)
Rzeczpospolita Szlachecka – istniały prawa stanowione: ziemskie, miejskie, wiejskie, wczesne
prawo kanoniczne.
Terytoria wcielone (inkorporowane) do
Rzeczpospolitej to kolejne systemy prawne:
Mazowsze zostało wcielone do Rzeczpospolitej w 1529r. Kształtowało się tam własne prawo zwyczajowe i przystąpiono do kodyfikacji prawa
mazowieckiego, co zakończyło się spisaniem w 1536r. Zwodu Goryńskiego (reprezentanta króla na Mazowszu). Od 1540r. zbiór ten stał się zbiorem
urzędowym, czyli otrzymał sankcję królewską (został zatwierdzony przez króla).
Po 1576r. szlachta mazowiecka
postanowiła przyjąć polskie prawo ziemskie. Zastrzegła sobie
tylko 46 artykułów z prawa mazowieckiego (ze Zbioru Goryńskiego)
i te artykuły nazywały się Ekscepta mazowieckie (łac. wyjątki)
Prusy Królewskie zostały inkorporowane do Polski w 1466r.
Szlachta rządziła się tam własnym prawem
opartym na prawie chełmińskim (miejskim).
W 1598r. przyjęto projekt
nowego prawa zwanego Korekturą Pruską,
który obejmował prawo procesowe, rodzinne, spadkowe. Pozostałe
działy nadal były regulowane prawem chełmińskim.
Prawo litewskie – z racji
Unii Polsko – Litewskiej (Lubelskiej) z 1569r. Litwa zachowała odrębność
urzędów i system prawa. Większy był wpływ prawa rzymskiego.
Były 3 kodyfikacje prawa litewskiego:
Statuty Litewskie: 1529r., 1566r., 1588r. Ostatni statut był posiłkowo używany
w przypadku luk prawnych także w Koronie. Dopuszczał pomocnicze stosowanie
prawa zwyczajowego bądź prawa rzymskiego (zapisane jako inne państwo chrześcijańskie).
Fragment z III Statutu Litewskiego
Grupy mniejszości religijnych Żydzi czy Ormianie rządzili się swoimi prawami.

Komentarze
Prześlij komentarz