19. Kodyfikacje prawa karnego na zachodzie Europy w okresie Oświecenia

W Oświeceniu powstał kierunek zwany humanitaryzmem (twórca - włoski uczony Cesare Beccaria, autor książki o przestępstwach i karach opublikowanej w 1764r.)


Dawne prawo karne (przed oświeceniem);
- częste stosowanie kary śmierci
- kara śmierci w formie zwykłej albo w formach kwalifikowanych (z dodatkowymi cierpieniami)
- kara konfiskaty majątku bo dotykała całej rodziny
- nie znano zasady domniemanej niewinności czy prawa do obrony

Postulaty w humanitaryzmie:
- odejście od kary śmierci (kara śmierci nie spełnia swojej roli, jest nieodwracalna)
- zastąpienie kary śmierci pozbawieniem wolności nawet dożywotnim
- w przypadku kary śmierci – bez dodatkowych cierpień czy tortur
- wyłączenie spod kary czary, herezję, przestępstwa obyczajowe jako sprawy sumienia czy religii poszczególnych osób.

Kodeksy osiemnastowieczne urzeczywistniały postulaty humanitarystów.


Leopoldina (od Leopolda II) – kodeks Wielkiego Księstwa Toskanii (1786r.) (już humanitarny)


Leopoldina



Leopold II Toskański

Terezjana – Constitutio CriminalisTheresiana (1768r.), kodeks monarchii habsburskiej w Austrii, inicjowany przez cesarzową Marię Teresę, nawiązujący do ‘Caroliny (jeszcze niehumanitarny).
Terezjana

Maria Teresa Habsburg

Józefina (1787r.) - syn Marii Teresy, cesarz Józef II Habsburg doprowadził do jego uchwalenia; zawierał tylko prawo karne materialne bez prawa procesowego (już humanitarny).
Józef II Habsburg


Franciscana (1803r.) - kodeks ten bazował na Józefinie, powtarzał wiele przepisów; obowiązywał w Austrii do 1852r. kiedy to został wprowadzony nowy kodeks.

Landrecht Pruski (1794r.) - pruskie prawo krajowe, zawiera przepisy prawa karnego materialnego i cywilnego oraz sądowego.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

38. Źródła prawa cywilnego na ziemiach polskich w okresie zaborów

54. Wyprawa, posag i wiano

37. Źródła prawa karnego na ziemiach polskich w okresie zaborów