19. Kodyfikacje prawa karnego na zachodzie Europy w okresie Oświecenia
W Oświeceniu powstał kierunek zwany humanitaryzmem (twórca - włoski uczony Cesare Beccaria, autor książki o przestępstwach
i karach opublikowanej w 1764r.)
Dawne prawo karne (przed oświeceniem);
- częste stosowanie kary śmierci
- kara śmierci w formie zwykłej albo w formach
kwalifikowanych (z dodatkowymi cierpieniami)
- kara konfiskaty majątku bo dotykała całej rodziny
- nie znano zasady domniemanej niewinności czy prawa do
obrony
Postulaty w humanitaryzmie:
- odejście od kary śmierci (kara śmierci nie spełnia swojej
roli, jest nieodwracalna)
- zastąpienie kary śmierci pozbawieniem wolności nawet
dożywotnim
- w przypadku kary śmierci – bez dodatkowych cierpień czy
tortur
- wyłączenie spod kary czary, herezję, przestępstwa
obyczajowe jako sprawy sumienia czy religii poszczególnych osób.
Kodeksy osiemnastowieczne urzeczywistniały postulaty humanitarystów.
Terezjana – Constitutio CriminalisTheresiana (1768r.), kodeks
monarchii habsburskiej w Austrii, inicjowany przez cesarzową Marię Teresę,
nawiązujący do ‘Caroliny (jeszcze niehumanitarny).
Terezjana
Maria Teresa Habsburg
Józefina (1787r.) - syn Marii Teresy, cesarz Józef II Habsburg doprowadził do jego
uchwalenia; zawierał tylko prawo karne materialne bez prawa procesowego (już
humanitarny).
Józef II Habsburg
Franciscana (1803r.) - kodeks ten bazował na Józefinie, powtarzał wiele przepisów;
obowiązywał w Austrii do 1852r. kiedy to został wprowadzony
nowy kodeks.
Landrecht
Pruski (1794r.) - pruskie
prawo krajowe, zawiera przepisy prawa karnego materialnego i cywilnego
oraz sądowego.






Komentarze
Prześlij komentarz