13. Źródła prawa w Niemczech w XII-XV wieku

-

Dominacja prawa zwyczajowego
Partykularyzm terytorialny

Spisy prawa:
Spiegel (Zwierciadła)
a) Zwierciadło Saskie – spis prawa wschodnio- saskiego (ziemskiego) w latach 1220-1235r.; autorem był rycerz, ławnik sądowy Eike von Repkov nie miał wykształcenia prawniczego. Napisane było w języku łacińskim, ale sam przetłumaczył na język niemiecki i dlatego jest określany ojcem niemieckiego języka prawniczego.
Składało się z 2 ksiąg:
- prawo ziemskie (stało się prawem obowiązującym także w miastach polskich)
- prawo lenne
Repkov nie tylko spisywał prawa zwyczajowe, ale także umieszczał swoje postulaty. Jeden z tych postulatów został zrealizowany w Złotej Bulli Karola IV 1. W Europie toczył się spór dotyczący wyższości władzy cesarskiej nad władzą papieską. Repkov wskazał na cesarza, co spotkało się z potępieniem Zwierciadła Saskiego przez papieża.
b) Zwierciadło Szwabskie (prawo ziemskie, lenne, prawo rzymskie, prawo kanoniczne) powstało w 1275r. w Augsburgu
c) Zwierciadło Frankońskie w Hesi w latach 20. i 30. XIV w.
Rodzina prawa miejskiego w Niemczech była prawem zwyczajowym; powstawały rodziny prawa miejskiego, dlatego że miasta już istniejące (macierzyste) posiadające własny system prawny udostępniały swój system miastom nowo powstałym tzw. filiom (córkom).
Dla wschodnich Niemiec takim miastem macierzystym był Magdeburg; pocz. XIV w. spis pt. ‘Weichbild Saski/Magdeburski’ zawierający spis całości praw magdeburskich, ale dotyczący też miast Polski; Kolejne miasto to Lubeka. Polskie miasta były lokowane albo na prawie magdeburskim albo na prawie lubeckim. Miasta filie z czasem stawały się miastami macierzystymi dla kolejnych miast. Na Zachodzie była to Kolonia.

Źródła prawa miejskiego (ad 6)

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

38. Źródła prawa cywilnego na ziemiach polskich w okresie zaborów

-
Obraz
Zabór pruski Początkowo utrzymano prawo polskie na terenie tego zaboru. W  1794 r.  został uchwalony  Landrecht Pruski  który obowiązywał na ziemiach polskich jako wyłączne źródło prawa cywilnego  od 1797 r. do 1900 r.  (kiedy weszło w życie  BGB); W  Księstwie Warszawskim  (ziemie z II i III zaboru pruskiego w  1807r.,  co było skutkiem wygranej Francji z Prusami) wprowadzono  Kodeks Napoleona  jako źródło prawa; Prawo cywilne pozakodeksowe  obowiązywało również na ziemiach polskich pod zaborem pruskim (np.  kodeksy handlowe   (1861),   prawo autorskie (1837), prawo patentowe   (1877)) -  już  ogólnoniemieckie . Obowiązywały również: k odeks handlowy niemiecki   z 1871r.,   kodeks handlowy 1897r . (bo trzeba było dopasować kodeks do BGB ),  kodeks postępowania cywilnego   z 1877r . który został również znowelizowany w  1898r.  pod kątem BGB. ...
Czytaj więcej

54. Wyprawa, posag i wiano

-
Wyprawa – kobieta wstępując w związek małżeński wnosiła ją ze sobą (odzież, ozdoby, pościel, sprzęt gospodarstwa domowego, inwentarz, służba – Księga Elbląska) Posag – część rodzinnego majątku należnego kobiecie; stąd kobieta nie dziedziczyła po ojcu. Nie był w rzeczywistości tak dużą częścią, jaką by kobieta odziedziczyła. Obowiązek wypłacenia posagu ciążył na ojcu lub braciach (ewentualnie na dziedzicach). Starano się go wypłacać w gotówce, ale nie wśród szlachty. Bywało, że kobieta nie otrzymywała posagu, np. gdy szlachcianka wychodziła za mąż za nieszlachcica bez zgody rodziny. Wiano (w języku prawniczym nie jest to tym samym co posag)- zabezpieczenie żony na wypadek wcześniejszej śmierci męża. Był ustanowiony zastaw na części majątku męża, a po śmierci męża żona mogła się o niego ubiegać. Najczęściej zastaw obejmował dom i ziemię dookoła domu. Czasem żona nie dziedziczyła po mężu, bo dziedziczenie wiązało się z pokrewieństwem (synowi czy dalsi kr...
Czytaj więcej

37. Źródła prawa karnego na ziemiach polskich w okresie zaborów

-
Kodeksami karnymi (ewentualnie źródłami prawa karnego materialnego) obowiązującymi na ziemiach polskich od końca XVIII wieku do odzyskania przez Polskę niepodległości były: 1) Na terenach zaboru austriackiego: - Józefina  (Kodeks karny Józefa II) – obowiązywał od 1787, - Kodeks karny zachodniogalicyjski (w rzeczywistości projekt tzw.  Franciscany ) – obowiązywał w  Zachodniej Galicji  od 1796, - Franciscana – obowiązywała od 1803 do 1852, - Kodeks karny z 1852 Źródła postępowania karnego: - Franciszkana  z 1803r. - kodeks postępowania karnego  z 1850 r.,  który na ziemiach polskich wszedł w życie w  1853r. - 1873 r. -  nowy kodeks postępowania karnego 2) Na terenie zaboru pruskiego: - Landrecht pruski  część II – obowiązywał od 1794 do 1851, - Kodeks karny pruski z 1851 – obowiązywał w latach 1851–1870, - Kodeks karny Związku Północnoniemieckiego – obowiązywał od 1870, - Kodeks Karny Rzeszy Niemieck...
Czytaj więcej