108. Zdolność do czynności prawnych w prawie okresu kapitalizmu

Zdolność do czynności prawnych - Zdolność do czynności prawnych – w prawie cywilnym zdolność do dokonywania we własnym imieniu czynności prawnych, czyli do przyjmowania i składania oświadczeń woli mających na celu wywołanie powstania, zmiany lub ustania stosunku prawnego. Innymi słowy, jest to zdolność do samodzielnego kształtowania swojej sytuacji prawnej (nabywania praw i zaciągania zobowiązań).

Zależała ona:

- od wieku

- od stanu zdrowia psychicznego,

- od płci;

Pełna zdolność do czynności prawnych uzyskiwano w większości kodeksów: od 21 roku życia (były wyjątki: ZGB - 20 lat, ABGB - 24 lata), czasem – 18, 15 rok życia za zgodą sądu, przez wcześniejsze zawarcie małżeństwa;

Instytucja ubezwłasnowolnienia (ze względu na chorobę psychiczną, alkoholizm (ZGB, BGB), marnotrawstwo):

- częściowe

- całkowite.

Schyłek XVIII i XIX w. - uzależniano zdolność do czynności prawnych od przynależności stanowej, co jest jeszcze w Landrechcie Pruskim - przypisanie chłopów do ziemi, co wiązało się z pewnymi ograniczeniami w stosunku do zawierania małżeństwa;

Na zawarcie małżeństwa przez żołnierzy wymagana była zgoda dowództwa (ABGB).