103. Szkoła historyczna w nauce prawa okresu kapitalizmu

W XIX w. popularna stała się historyczna szkoła prawa, polemizowała z doktryną prawa natury.

Naczelnym przedstawicielem tej szkoły był Freidrich Carl von Savigny.

Głównym jej założeniem było twierdzenie, że prawo jest efektem rozwoju historycznego (prawo jako produkt historyczny), indywidualnie dla każdego narodu ( prawo jako duch narodu).

Szkoła historyczna podzieliła się na 2 kierunki:

·         Kierunek romanistyczny – prawo rzymskie jako element niemieckiej kultury prawnej; była recepcja prawa rzymskiego w Niemczech;

·     Kierunek germanistyczny – zwracano uwagę na to, że niemiecka kultura prawna jest oparta na rodzimym prawie zwyczajowym, a recepcja prawa rzymskiego była szkodliwa, bo zahamowała rozwój prawa rodzimego.