65. Ograniczenia prawa własności w prawie feudalnym
Ograniczenie prawa własności miało miejsce wtedy, gdy właściciel nie może w pełni
korzystać ze swej rzeczy:
- regalia – sfery
działalności zastrzeżone dla panującego - korzystanie z ziemi, łowieckie, górnicze (monopol
królewski na wydobycie jakichś kruszców).
- prawo bliższości
– ograniczenie jakiego doznawał właściciel nieruchomości przy jej zbywaniu;
- prawa sąsiedzkie
(funkcjonujące do dziś) dotyczyły szczególnie nieruchomości (Księga Elbląska-
chmiel na ziemi sąsiada, mógł go zebrać; drzewo na działce sąsiada i owoce
które spadły mogły być zebrane ale nie mógł trząść drzewem);
- cudze prawa rzeczowe- zastaw jest jednym z takich praw;
- ordynacje
(w Europie Zachodniej – majoraty)- dobra ziemskie, które nie podlegały
podziałowi w drodze dziedziczenia. Rodziny szczególnie magnackie posiadające
dobra ziemskie dbały o to, by nie uległy podziałowi. Ordynat – właściciel,
przeważnie najstarszy syn. Młodsi synowie mogli uzyskać w drodze wypraw
wojennych bądź wstąpić do kapłaństwa. W Polsce utworzenie ordynacji wymagało
konstytucji sejmowej. Ordynacja nie była dziedziczona na zasadzie spadku, a
synowie dziedziczyli w równych częściach. Ordynacja miała dotyczyć jednej
osoby.
Przykłady ordynacji w Polsce:
- ordynacja Radziwiłłów
- ordynacja Zamojskich
- ordynacja Myszkowskich
- ordynacja Ostrowskich
Właściciel nie mógł sprzedawać dóbr ziemskich, zastawiać
części lub całości dóbr ziemskich.
Komentarze
Prześlij komentarz